Wpierw krótki taniec afrykański:
i ulotnie zobaczone hawajki, których taniec pozostał dla mnie tajemnicą:
W drodze napotkany pięknie odziany młodzieniec:
i Japonka:
Na niektórych straganach zupełnie bez egzotyki swojskie jedzenie:
A pod sceną taneczną piękna kobieta w rozmowie z widzami:
A na scenie taniec afrokubański:
Potem taniec brzucha:
Dla odmiany taniec chiński:
By znów zobaczyć taniec brzucha:
Stoisko z yerba matte:
I zaplecze jednego ze stoisk:
Widzowie:
i chińskie medytacje po koncercie:
